wyrósł z wieloletnich doświadczeń i obserwacji innych tego typu wydarzeń organizowanych w wielu krajach świata. Powstał dzięki pomysłowi Grzegorza Szczepaniaka, prezesa Fundacji GPS PRO ART i Aleksandry Łuczyńskiej, ówczesnej dyrektorki Czaplineckiego Ośrodka Kultury, która podjęła tę ideę i zaraziła nią wielu liderów życia kulturalnego w regionie Zachodniego Pomorza w Polsce.

Zachodnie Pomorze to jeden z najciekawszych regionów  w Polsce: od północy wieńczą go złote plaże Morza Bałtyckiego, na zachodzie graniczy z Niemcami i tam znajduje się jego stolica, miasto Szczecin z licznymi zabytkami, parkami, stocznią i cudami współczesnej architektury, jak na przykład siedziba Filharmonii Szczecińskiej. Zachodnie Pomorze to także kraina przepięknych jezior, których jest w regionie kilkaset.

Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny West Pomerania to wydarzenie o wyjątkowej specyfice. Owa specyfika wynika ze sposobu, w jaki rozumiemy kulturę i uczestnictwo w kulturze. Nie chcemy, by nasz festiwal był jak muzeum historyczne, wypełnione cennymi zbiorami, artefaktami, które publiczność może podziwiać w najlepszym razie z oddalenia, nie może ich na przykład dotknąć. To jest oczywiście zrozumiałe, ale też bardzo ogranicza kontakt z kulturą.

My takich ograniczeń chcemy unikać. Nie chcemy, by jak na wielu innych festiwalach, relacja artystów przynoszących swoją kulturę i dziedzictwo, ograniczała się do prezentacji jej drobnego wycinka podczas scenicznego występu. Chcemy, by goście festiwalu wypełniali – sobą, swą kulturą, muzyką, śpiewem, tańcem, kuchnią, historią – miejscowości, które ich zaproszą. Żeby spotykali się z mieszkańcami, aby zaszczepili w nich marzenie o podróży i osobistym doświadczeniu kultury gości. By wszyscy cieszyli się tym spotkaniem, by także goście festiwalu przywieźli do swojego kraju fragment Polski i marzenie, aby do nas wrócić.